ابراهیم خدایار، مولف کتاب «از بخارا تا بخارا»، با اشاره به اهمیت تذکرهها در تاریخ زبان فارسی گفت: این آثار در واقع ابزاری برای بازتولید «هویت فرهنگیِ ایرانی» در گسترهای فراتر از مرزهای سیاسی ایران، بهویژه در هندوستان و ماوراءالنهر بودند. در گفتوگوی پیشِ رو، حسن گوهرپور، منتقد ادبی با ابراهیم خدایار به تبارشناسی این مسیر، نقش جغرافیای فرهنگی ایران بزرگ، چرخش تذکرهها از دربار به متن جامعه و تمایزهای بنیادین این پژوهش با تذکرهخوانیهای سنتی پرداخته است.