به گزارش الوند، جشنواره هلو و شلیل پالیز اسدآباد در شرایطی برگزار شد که این محصول باغی، علاوه بر برخورداری از ظرفیت تولید و شهرت منطقهای، با چالشهایی در مسیر تبدیل شدن به یک ظرفیت اقتصادی پایدار مواجه است؛ چالشهایی که از کاهش تولید تا ضعف در تکمیل زنجیره فرآوری و ارزش افزوده را دربرمیگیرد.
بر اساس اعلام جهاد کشاورزی، امسال پیشبینی میشود حدود ۱۲ هزار تن هلو و شلیل از باغات اسدآباد برداشت شود؛ این میزان در مقایسه با حدود ۱۵ هزار تن تولید سال گذشته، کاهش ۲۰ درصدی را نشان میدهد. سرمازدگی زمستانه و بهاره و افت محسوس دما از عوامل مؤثر بر کاهش تولید امسال اعلام شده است.
در همین حال، حمزه خانجانی، رئیس سازمان جهاد کشاورزی استان همدان، امروز در جشنواره هلو و شلیل پالیز اسدآباد، توسعه صنایع تبدیلی، افزایش بهرهوری و تکمیل زنجیره تولید را از نیازهای اساسی بخش کشاورزی شهرستان دانست و اعلام کرد که کمبود صنایع تبدیلی یکی از چالشهای بخش کشاورزی اسدآباد است.
خانجانی با اشاره به ظرفیتهای کشاورزی اسدآباد گفت این شهرستان بیش از ۵۵۰ هزار تن محصولات کشاورزی تولید میکند و بیش از ۱۱ درصد تولیدات کشاورزی استان را به خود اختصاص داده است. به گفته او، محصولات باغی شهرستان از جمله هلو و شلیل از کیفیت و ظرفیت مناسبی برخوردارند و توسعه صنایع تبدیلی و فرآوری میتواند ارزش افزوده بیشتری برای این تولیدات ایجاد کند.
رئیس سازمان جهاد کشاورزی استان همدان همچنین بر نقش جشنوارههای محصولات کشاورزی در معرفی و برندسازی محصولات تأکید کرد و گفت برگزاری چنین رویدادهایی میتواند به معرفی بهتر محصولات و ایجاد بازار مناسب برای تولیدکنندگان کمک کند. او یکی از اهداف این جشنوارهها را کوتاه شدن دست دلالان و نزدیک شدن تولیدکننده به بازار عنوان کرد.
اما مسئله اساسی در مورد هلو و شلیل اسدآباد، فقط میزان تولید نیست؛ بلکه میزان ارزشی است که از این تولید در منطقه باقی میماند.
در حال حاضر، طبق اعلام مدیر جهاد کشاورزی شهرستان اسدآباد، ۳۸۳ هکتار باغ هلو و شلیل در شهرستان وجود دارد و میانگین تولید این محصولات حدود ۳۰ تن در هر هکتار اعلام شده است. بخش قابل توجهی از این باغات نیز در شهر پالیز قرار دارد. در همین گزارش، ایجاد صنایع تبدیلی از جمله کارخانه آبمیوه و کمپوت بهعنوان یکی از مهمترین مطالبات باغداران مطرح شده است.
این اعداد نشان میدهد مسئله اسدآباد فقط افزایش سطح تولید نیست. محصولی که با هزینه آب، نهاده، نیروی کار و ریسکهای اقلیمی تولید میشود، اگر در پایان زنجیره صرفاً به شکل محصول خام از منطقه خارج شود، بخش مهمی از ظرفیت اقتصادی آن در همان نقطه تولید بالفعل نمیشود.
از سوی دیگر، کاهش تولید امسال یک هشدار دیگر نیز دارد؛ تکیه بر باغات موجود بدون نوسازی، ارتقای بهرهوری و مدیریت ریسکهای اقلیمی، میتواند پایداری این ظرفیت را با چالش مواجه کند. رئیس سازمان جهاد کشاورزی استان همدان نیز در جریان برنامههای امروز بر نوسازی باغات، توسعه گلخانهها و صنایع تبدیلی در اسدآباد تأکید کرده است.
بنابراین، سؤال بعد از سومین جشنواره هلو و شلیل پالیز دیگر فقط این نیست که چقدر هلو و شلیل تولید میکنیم؟
سؤال مهمتر این است که از این تولید چه میزان ارزش افزوده در اسدآباد ایجاد میشود، چه سهمی به باغدار میرسد و چه مقدار از اقتصاد محصول میتواند از مسیر فرآوری، بستهبندی، برندینگ و بازاررسانی در خود منطقه باقی بماند؟
جشنواره میتواند ویترین این ظرفیت باشد؛ اما ماندگار شدن این ظرفیت در اقتصاد اسدآباد، به زنجیرهای فراتر از جشنواره نیاز دارد؛ زنجیرهای که از باغ آغاز شود و به فرآوری، بستهبندی، بازار و در صورت فراهم شدن زیرساختها، بازارهای صادراتی برسد.
