میر سیدعلی همدانی، مشهور به شاه همدان و امیرکبیر، از برجسته‌ترین شخصیت‌های عرفانی ایران در سده هشتم هجری به شمار می‌رود. جایگاه تاریخی او صرفاً به فعالیت‌های عرفانی و حضورش در کشمیر محدود نمی‌شود؛ بلکه آثار مکتوب، شبکه شاگردان و جانشینان و استمرار سنت‌های فکری و طریقتی مرتبط با او، زمینهای گسترده برای بررسی ابعاد مختلف میراث فکری و فرهنگی وی فراهم می‌آورد.