یادداشت: زهرا عزتی
محدودیت زمین مناسب برای توسعه شهرکهای صنعتی در همدان، موضوع تازهای نیست. بنابراین توسعه اراضی در اختیار شرکت شهرکهای صنعتی را باید یک اقدام مهم دانست؛ بهویژه وقتی این ظرفیت بتواند به جای صرفاً افزایش آمار زمین، به استقرار سرمایهگذاریهای واقعی منجر شود.
خود حقیقی در این نشست از سختی و فرسایشی بودن بخشی از مسیر توسعه زیرساختها گفت؛ تا جایی که به تعبیر خودش، آنقدر درگیر پیگیری این مسائل شده که «محاسنش سفید شده است». این جمله شاید در ظاهر یک تعبیر شخصی باشد، اما پشت آن میتوان حجم پیگیریهای انجامشده برای توسعه زیرساختهای صنعتی را دید؛ پیگیریهایی که حالا باید نتیجه آنها برای تولیدکننده و سرمایهگذار قابل لمس باشد.
چراکه در نهایت، موفقیت یک مجموعه صنعتی فقط با تعداد جلسات، مکاتبات و پیگیریها سنجیده نمیشود؛ خروجی این پیگیریهاست که اهمیت دارد. وقتی زمین توسعه پیدا میکند و ظرفیت برق افزایش مییابد، انتظار طبیعی این است که مسیر استقرار واحدهای جدید کوتاهتر، دسترسی به زیرساختها آسانتر و ظرفیتهای موجود نیز فعالتر شود.
در همین نقطه، وجود ۲۴۵ طرح راکد در شهرکها و نواحی صنعتی استان، یکی از مهمترین موضوعاتی است که باید در کنار این اقدامات دیده شود. البته توقف همه این طرحها را نمیتوان به عملکرد شرکت شهرکهای صنعتی نسبت داد و مسائل اقتصادی و تأمین مالی نیز در این وضعیت نقش دارند؛ اما تعیین تکلیف زمینها و قراردادهای راکد، از جمله موضوعاتی است که شرکت شهرکها در قبال آن نقش مستقیم دارد.
اینکه تاکنون ۱۱۶ طرح به کمیته فسخ ارجاع شده، قرارداد ۳۵ طرح فسخ و حدود ۱۵ هکتار زمین آزاد شده، نشان میدهد فرایند تعیین تکلیف در حال انجام است. با این حال، مرحله مهمتر از فسخ قراردادها، بازگشت این زمینها به چرخه سرمایهگذاری واقعی است؛ یعنی زمین آزادشده نباید دوباره سالها در انتظار یک سرمایهگذار بماند.
در حوزه انرژی نیز تأمین ۳۰۰ مگاوات برق برای شهرکهای صنعتی اتفاق کوچکی نیست. در شرایطی که انرژی به یکی از گلوگاههای تولید تبدیل شده، افزایش ظرفیت برق میتواند یک مزیت جدی برای شهرکهای صنعتی همدان باشد. اما اینجا هم همان سؤال قبلی مطرح است: این ظرفیت تا چه اندازه به کاهش دغدغه واحدهای تولیدی و امکان استقرار واحدهای جدید منجر خواهد شد؟
از سوی دیگر، انتقاد حقیقی از طولانی شدن فرایند تأمین زیرساختها قابل توجه است. وقتی مدیرعامل شرکت شهرکهای صنعتی خودش از فرسایشی بودن این مسیر گلایه میکند، یعنی بخشی از مسئله هنوز باقی است. البته همین مطالبهگری را میتوان نقطه مثبتی در عملکرد مدیریت شرکت دانست؛ اما در نهایت بهتر است این پیگیریها به زمانبندی مشخص و قابل سنجش برای تأمین خدمات هر شهرک منجر شود.
در مجموع، کارنامه شرکت شهرکهای صنعتی استان همدان در دوره مدیریت مصطفی حقیقی را میتوان مثبت اما در مرحله آزمون خروجی دانست. توسعه یکهزار و ۲۰۰ هکتاری اراضی، تأمین برق و ایجاد ظرفیتهای جدید، قدمهای مهمی هستند؛ اما ارزش واقعی این اقدامات زمانی مشخص میشود که زمین به واحد تولیدی، زیرساخت به تولید و سرمایهگذاری به اشتغال پایدار تبدیل شود.
شاید حالا که به تعبیر حقیقی «محاسن سفید شده»، وقت آن رسیده باشد که نتیجه این همه پیگیری را هم در زندگی واقعی صنعتگر و سرمایهگذار همدانی ببینیم؛ جایی که دیگر عددها فقط روی کاغذ نباشند و اثرشان در کارخانه روشن، تولید مستمر و اشتغال پایدار دیده شود.