1404 پنج‌شنبه 16 بهمن
برچسب:

#_انجمن_علمی_نقد_ادبی_ایران

نَفس (روح) در نسبت با جسم محدود به یک جغرافیای مشخص است، جسم انسان در نسبت با خانه‌ای که در آن زندگی می‌کند دارای یک جغرافیای معین است، خانه در نسبت با محله‌ای که در آن حضور دارد جغرافیای روشنی دارد، و همین طور محله با شهر، شهر با استان، استان با منطقه، منطقه با کشور و...، اینها یعنی همه چیز در این جهان دارای یک جغرافیای محسوس و گاه نامحسوس اما معنوی است.

داستان و شعر دنیایی دارد که در آن «آدم‌ها» از «کلمات» خلق می‌شوند؛ با «کلمات» زندگی می‌کنند و در «کلمات» می‌میرند؛ اما این مردن نه از جنس زیستِ مادیِ خالق آنهاست؛ که از سنخ زیستنی است که پایان ندارد. حالا اما جهان‌زیست مادی «ماریو بارگاس یوسا» به خط پایان رسید و سه‌گانه‌ «مارکز– فوئنتس– یوسا» تمام شد و از اینجا به بعد کلمات این نویسندگان هستند که راه خودشان را می‌روند.

آخرین خبرها