در سنت فلسفه اخلاق اسلامی، انسان صرفاً موجودی برخوردار از حیات زیستی نیست؛ بلکه موجودی است که کرامت، عقل، اراده و استعدادهای اخلاقی او، امکان رسیدن به زندگی شایسته و سعادت را فراهم میکنند.