به گزارش الوند، به نقل از گبرگزاری ایرنا، بازی‌های آسیایی ناگویا برای ورزش همدان یک رویداد دو وجهی بود؛ از یک سو درخشش خیره‌کننده کیمیا زارعی و کسب ۲ مدال ارزشمند طلا و نقره، بار دیگر ظرفیت بالای ورزشکاران همدانی در رشته‌های مدال‌آور را به نمایش گذاشت و از سوی دیگر، نبود حتی یک ورزشکار مرد از استان در ترکیب کاروان ایران، واقعیتی نگران‌کننده را پیش روی مدیران، مربیان و متولیان ورزش استان قرار داد.

همدان در این دوره از بازی‌ها چهار نماینده داشت که هر چهار نفر در بخش زنان بودند؛ کیمیا زارعی در رشته رویینگ، مریم بربط در جودو، ستایش ایلوخانی در تنیس روی میز و شیوا بختیاری در تیراندازی با کمان.

این ترکیب اگرچه نشان‌دهنده رشد حضور زنان همدانی در ورزش قهرمانی است اما از منظر دیگری یک هشدار جدی نیز محسوب می‌شود؛ چرا که ورزش استان همدان در دهه‌های گذشته همواره به داشتن ورزشکاران مرد مدال‌آور در رشته‌هایی همچون کشتی، قایقرانی، ووشو، کبدی و سایر رشته‌های رزمی و انفرادی شناخته می‌شد.

اکنون برای نخستین بار طی دست‌کم ۲ دهه اخیر، همدان در بازی‌های آسیایی هیچ نماینده مردی نداشت؛ اتفاقی که نمی‌توان آن را تنها یک نتیجه مقطعی یا حاصل شرایط یک دوره مسابقات دانست، باید آن را نشانه‌ای از تغییر در ساختار ورزش قهرمانی استان و ضرورت بازنگری جدی در سیاست‌های استعدادیابی، پرورش قهرمان و حمایت از ورزشکاران دانست.

کسب مدال طلای کیمیا زارعی در بازی های آسیایی ۲۰۲۶ ناگویا

کیمیا زارعی؛ یک نفر برای همه ورزش همدان

اگر قرار باشد یک نام به عنوان نماد ورزش همدان در بازی‌های آسیایی ناگویا ثبت شود، بدون تردید آن نام «کیمیا زارعی» است. بانوی رویینگ‌کار همدانی که سال‌ها در اردوهای تیم ملی حضور داشته و مسیر دشوار ورزش قهرمانی را طی کرده است، در ناگویا انتظارات را برآورده کرد و به یکی از موفق‌ترین ورزشکاران کاروان ایران تبدیل شد.

زارعی به همراه زینب نوروزی در رویینگ دونفره سبک وزن موفق به کسب مدال طلا شد و در رقابت‌های دونفره سنگین وزن نیز مدال نقره را به دست آورد تا نام این زوج قایقرانی در میان پرافتخارترین ورزشکاران کاروان ایران در بازی‌های آسیایی ناگویا قرار بگیرد.

این موفقیت برای ورزش همدان از اهمیت مضاعفی برخوردار است؛ چرا که زارعی در عمل بار مدال‌آوری استان را به تنهایی بر دوش کشید و در شرایطی که سه نماینده دیگر همدان نتوانستند به سکوی آسیایی برسند، پرچم ورزش استان را در مهم‌ترین رویداد ورزشی قاره بالا نگه داشت.

موفقیت زارعی البته اتفاقی نیست. این ورزشکار سال‌ها در اردوهای ملی حضور داشته، تجربه رقابت‌های بین‌المللی را به دست آورده و برای رسیدن به چنین جایگاهی مسیر طولانی و دشواری را پشت سر گذاشته است.

عملکرد او نشان داد که اگر ورزشکار مستعد در رشته‌ای مدال‌آور شناسایی شود و سال‌ها تحت حمایت و برنامه‌ریزی قرار بگیرد، می‌تواند از ظرفیت‌های ورزش همدان فراتر رفته و حتی به یکی از چهره‌های اصلی ورزش ایران تبدیل شود.

اهمیت این موفقیت زمانی بیشتر می‌شود که بدانیم زارعی اکنون می‌تواند یکی از مهم‌ترین امیدهای ورزش همدان برای حضور در بازی‌های المپیک ۲۰۲۸ لس‌آنجلس نیز باشد.

اگر روند آماده‌سازی او بدون وقفه ادامه پیدا کند و حمایت‌های لازم از این قهرمان صورت بگیرد، این احتمال وجود دارد که زارعی بتواند سهمیه المپیک را برای استان به ارمغان بیاورد؛ اتفاقی که برای ورزش همدان پس از سال‌ها می‌تواند یک دستاورد بزرگ باشد.

اما موفقیت زارعی نباید باعث شود مشکلات ساختاری ورزش استان نادیده گرفته شود. باید از موفقیت او به عنوان یک الگوی موفق برای توسعه رشته‌های مدال‌آور استفاده کرد.

زنان جلوتر از مردان؛ اتفاقی که باید جدی گرفته شود

یکی از مهم‌ترین پیام‌های بازی‌های آسیایی ناگویا برای ورزش همدان، تغییر محسوس در ترکیب ورزشکاران اعزامی استان است. چهار ورزشکار همدانی حاضر در این بازی‌ها زن بودند و در مقابل، سهم مردان استان به صفر رسید. این اتفاق در شرایطی رخ داده که همدان در دوره‌های گذشته بازی‌های آسیایی سابقه قابل توجهی در بخش مردان داشته است.

در بازی‌های آسیایی گوانگژو ۲۰۱۰، جمال میرزایی و صادق گودرزی در کشتی موفق به کسب ۲ مدال طلا برای همدان شدند.

کسب مدال طلای جمال میرزایی در بازی های آسیایی ۲۰۱۰ گوانجو

در بازی‌های آسیایی اینچئون ۲۰۱۴، میثم مصطفی جوکار در وزن ۸۴ کیلوگرم کشتی آزاد به مدال طلا رسید.